26/4/14

Είν’ η Ανάσταση!


                                Λαμπροφορεί η ψυχή μου
                                που ντύθηκε βασιλική στολή,
                                                       της αφθαρσίας.
                             Σε ύψη ναυτίλλομαι κι η Ανάσταση
                                                                              απτή
                                σαν πασχαλιά που πέταξε και φέτος,
                                σαν λαμπάδα που φωταυγώς αναλώθηκε.
                                σαν αγκαλιά και φίλημα που ανθρωπινά
                                                                                 δόθηκαν.


                               



                       Το φως πλήρωσε τα πάντα κι η ψυχή μου φαναράκι
                                                                          σαν παιδί το κρατά.


                                         Στο κρεβάτι του πόνου
                             η Χριστίνα, ο Γιώργος, η Παναγιώτα,
                             εκεί που η φθορά αφήνει απάνθρωπη
                                                                      λαβωματιά.
                       Δεν είν’ η ανάγκη μου απ’ την ελπίδα να κρατηθώ,
                           είν’ η Ελπίδα που αναστήθηκε απ’ το Σταυρό,
                                            είν’ η Ανάσταση!
                                                                  

                                


                          Ειρήνη Ζ.
              Ανάσταση 2014 σωτήρια έτη