24/3/15

μια παρέλαση…

                                   

  
                                            Ένα γαλάζιο γελαστό
                                             σαν από άφθαρτη ημέρα,
                                             τ’ άνθη της νεραντζιάς
                                             να μυρώνουν τον αττικό αέρα.

                                             Ο ήλιος να συναντά
                                             εφάμιλλο λευκό στη φουστανέλα,
                                             δόξας θάμβος σκιά θανάτου
                                             μιαν ιδέα.

                                             Εκεί ψηλά, αλόγατα κι
                                             ανήσυχοι ιππείς
                                             σκύβουν να δουν
                                             τη λεωφόρο ζωφόρο.

                                             Κι ακόμα ψηλότερα
                                             ο αϊ-Γιώργης
                                             πρόμαχος.
                                             Όποτε μέσα κι έξω μου
                                             με δράκοντες πολεμώ,
                                             της φυλής μου χούϊ,
                                             στρατηγό και γκόλφι μου
                                             να τονε καλώ.


                                                                                        Ειρήνη Ζαμάνη

                                                                                       25 Μάρτη 2015