25/2/08

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

Αγίου Νικολάου Βελιμήροβιτς

Στά γραπτά του ο π. Σιλουανός περιγράφει πώς αυτός ο πόλεμος τον έφερε στην απόγνωσι καί σχεδόν μέχρι την αυτοκτονία Η Πανα­γία Θεοτόκος φανερώθηκε σ' αυτόν όταν περνούσε τον δυσκολώτερο πόλεμο κατά των παθών καί τον απεκάθηρε από τις ακαθαρσίες, τις σαρκικές επιθυμίες καί τους λογισμούς. Ό Χριστός φανερώθηκε σ' αυ­τόν καί τον ενδυνάμωσε, ώστε να νικήση καί να βασιλεύση επάνω στους γήινους λογισμούς καί τα πονηρά πνεύματα. Καί έτσι αφού πέρα­σε ένα τέταρτο αιώνος με δυνατό καί κοπιαστικό πόλεμο, έφθασε στην νίκη. Ενώ μέχρι τότε αναζητούσε τον Θεό, έφθασε στην θεογνωσία, καί από μαθητής, έγινε διδάσκαλος.

Ό Γέροντας Σιλουανός ήταν καί δικός μου διδάσκαλος. Μία φορά τον ρώτησα: «Πάτερ Σιλουανέ, μήπως αυτός ο πολύς κόσμος φέρνει τα­ραχή στον νου σας καί στην προσευχή σας; Δεν θα ήταν καλλίτερα για σας να πάτε σ' ένα ασκητήριο στα Καρούλια καί εκεί να ζήτε μέσα στην ειρήνη, όπως ο π. Θεοδόσιος, ο π. 'Αρτέμιος, ο π. Δωρόθεος καί ο π. Καλλίνικος; Είτε να ζήτε σ' ένα απομονωμένο σπήλαιο, όπως ο π. Γοργόνιος;» «Εγώ ζω στο σπήλαιο», μου απήντησε ο π. Σιλουανός. «Το σώμα μου είναι το σπήλαιο της ψυχής μου. Καί η ψυχή μου είναι σπή­λαιο του Αγίου Πνεύματος. Καί εγώ αγαπώ τον λαό του Θεού καί τον διακονώ, χωρίς να βγαίνω από το σπήλαιο μου».

Παρά την προθυμία του να διακονεί τον κάθε ένα καί την θαυμαστή μετριοφροσύνη καί πρόθυμη φιλοστοργία του, μιλούσε για τον Θεό με εξαίρετο ενθουσιασμό καί με την παρρησία πού θα μιλούσε κάποιος για έναν φίλο του: «Εγώ γνωρίζω τον Θεό. Αυτός είναι φιλόστοργος, αγαθός, ταχύς εις βοήθειαν». Όταν τα έλεγε αυτά ο Γέροντας, κάποιος μο­ναχός, ο π. Θεοφάνης, τα άκουγε με φόβο καί σκεπτόταν ότι ο Σιλουανός έχει χάσει τον φόβο του Θεού. Αργότερα όμως, όταν διάβασε τα συγγράμματα του π. Σιλουανοΰ, ο π. Θεοφάνης άλλαξε γνώμη καί είπε: «ο π. Σιλουανός προχώρησε καί έφθασε στα μέτρα των Πατέρων της Εκκλησίας».

Εγώ νομίζω ότι τα κείμενα του πατρός Σιλουανού θα έπρεπε να πά­ρουν θέση ανάμεσα στα βιβλία της ψυχολογίας. Αν καί για κανένα άλλο λόγο, τουλάχιστον για να επιβεβαιώσουν ότι (ο συγγραφέας τους) ήταν ένας πνευματικός πολεμιστής του 20ου αιώνος καί για να ε­πικυρώσουν όσα εδίδαξαν καί έγραψαν δοξασμένοι Πατέρες της Εκ­κλησίας.

Υπάρχει καί κάτι καινούργιο ανάμεσα στίς διδαχές του πατρός Σιλουανού: «Κράτα τον νου σου στον Άδη καί μη απελπίζεσαι». Εκφρά­ζει (με τον λόγο αυτό) μία παρότρυνσι καί υπόμνησι κατά της μελαγχο­λίας καί της ακηδίας. Εγώ προσωπικά ποτέ δεν άκουσα τέτοια λόγια.

Σπουδαία είναι καί η άλλη έκφρασις: «η αγάπη είναι ανώτερη από την γνώσι (γνωσιολογία)». Αυτή ήταν η καθημερινή καί θεμελιώδης διδα­σκαλία του αγίου Σιλουανού.

Με την αγάπη του, πού συνοδευόταν από την μετά δακρύων προ­σευχή του, συγχωρούσε τίς αμαρτίες των αμαρτωλών, στήριζε τους αδυ­νάτους, διόρθωνε αυτούς πού έκαναν πονηρά έργα, θεράπευε τους αρ­ρώστους, ειρήνευε τους ανέμους. Στό μοναστήρι έκανε κοπιαστική ερ­γασία. Είχε την αποθήκη με τα βαριά αντικείμενα. Κάποτε του είπα ότι οι Ρώσοι μοναχοί βρίσκονταν σε μεγάλη ταρα­χή, λόγω της τυραννίας των μπολσεβίκων στην Ρωσική Εκκλησία του Θεού. Τότε αυτός απήντησε: «Καί εγώ στην αρχή είχα ταραχή γι' αυτό το θέμα. Μετά όμως από πολλή προσευχή μου ήλθαν οι εξής λογισμοί: "Ο Κύριος αγαπά ανέκφραστα όλους". Εκείνος γνωρίζει τα σχέδια ό­λων καί τον καιρό του καθενός. Ό Κύριος επέτρεψε τον διωγμό στον Ρωσικό λαό για κάποιο μελλοντικό καλό. Εγώ δεν μπορώ να το κατα­λάβω ούτε να το σταματήσω. Μου μένει μόνο η προσευχή και η αγάπη. Αυτά λέγω εγώ στους αδελφούς πού έχουν ταραχή: "Εσείς μπορείτε να βοηθήσετε την Ρωσία μόνο με την προσευχή καί την αγάπη. Ό θυμός και οι κραυγές εναντίον των άθεων δεν διορθώνουν τα πράγματα"».


Μετάφραση: Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου