20/12/14

Πριν τα Χριστούγεννα


Μητροπολίτου Αντώνιου Μπλούμ



Πριν από τα Χριστούγεννα, όταν προσδοκούμε την ενσάρκωση του Υιού του Θεού, μας θυμίζει η Εκκλησία με ένα πολύ συγκινητικό και συνετό τρόπο όλους εκείνους, οι οποίοι έδωσαν τη σάρκα  και τη ζωή τους για να γεννηθεί ο Σωτήρ.    

15/12/14

Ο Χριστός ως φίλος...



Ποια είναι η αληθινή εξομολόγηση;

π. Anthony Bloom, Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)
 


  
 Όταν κάποιος έρχεται για εξομολόγηση μεταφέρει, από μνήμης η σε γραπτό, μια σύντομη η μακριά λίστα “αμαρτιών”. Όμως, το σημαντικό είναι να διερευνήσει ο καθένας την δική του, προσωπική σχέση με τον Χριστό. Δυστυχώς, οι περισσότεροι πιστοί έχουν παρά μια επιφανειακή, εξ ακοής γνωριμία μαζί Του γι’ αυτό πρέπει να Τον γνωρίσουν καλύτερα μέσα από την ανάγνωση του Ευαγγελίου. Από μια τέτοια προσέγγιση αρχίζει κανείς να καταλαβαίνει αν το πρόσωπο του Χριστού τον ελκύει. Εάν επιθυμεί να γίνει όμοιος με τον Χριστό και να κτίσει με Εκείνον μία σχέση φιλίας.

 Ας αναρωτηθούμε λοιπόν αν το στοιχείο της φιλίας υπάρχει στη δική μας σχέση με τον Χριστό. Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας εάν προσπαθήσαμε με κάποιο τρόπο να Του δώσουμε χαρά και να συμπαρασταθούμε στο έργο Του. Αν το συμπέρασμα είναι ότι η σχέση αυτή μας αφήνει αδιάφορους θα χρειαστεί να επανεξετάσουμε τι σημαίνει τελικά να είμαστε Χριστιανοί. Εάν όμως νιώθουμε ειλικρινά τον Χριστό ως φίλο, ας αρχίσουμε να ρωτούμε τον εαυτό μας καθημερινά: Τι έκανα, τι είπα, τι σκέφτηκα και αισθάνθηκα, που μπορεί να Του δώσει χαρά η θλίψη;

Κι αυτό ακριβώς το βίωμα ας μεταφέρουμε στην Εξομολόγηση: “Ανάμεσα στην τελευταία και τη σημερινή εξομολόγηση υπήρξα ένας άπιστος, ένας αδιάφορος, ένας δειλός σύντροφος η αντιθέτως, παραστάθηκα ως φίλος…”


13/12/14

«Άγιος είσαι στη θωριά, άγγελος στη θεότη»



Την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014, έγινε στο πνευματικό κέντρο του Ι. Ναού μας η παρουσίαση του νέου μουσικού δίσκου με σπάνια και πρωτότυπα δημοτικά τραγούδια αφιερωμένα σε Αγίους της Εκκλησίας μας, με γενικό τίτλο «Άγιος είσαι στη θωριά, άγγελος στη θεότη»

10/12/14

Cairo 678


Οι γυναίκες του Λεωφορείου 678 (2010) - Αίγυπτος 100' 
Η θέση της γυναίκας στον Ισλαμικό κόσμο

6/12/14

Η θεραπεία της συγκύπτουσας γυναίκας το Σάββατο

Μητροπολίτου Αντωνίου Σούροζ (Μπλουμ)


Η θεραπεία μιας γυναίκας, η οποία 18 χρόνια δεν μπορούσε να ισιώσει το σώμα της, το Σάββατο, από το Χριστό, είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα τέτοιων θεραπειών ακριβώς το Σάββατο, δηλαδή, σ΄ εκείνη τη μέρα της βρομάδας, όταν, κατά το νόμο του Ισραήλ, ο άνθρωπος δεν έπρεπε να εκτελέσει καμία δουλειά. Έπρεπε να ξεκουραστεί. Αυτή η ξεκούραση ήταν ένα σύμβολο για την έβδομη μέρα, όταν ο Θεός είχε ολοκληρώσει τη δημιουργία του κόσμου και αναπαύθηκε από το έργο Του. Αυτή η έβδομη μέρα, δηλαδή, το Σάββατο, ήταν μια μέρα για να αναπαυθεί και ο άνθρωπος, δήλαδη για να αποστραφεί από τις δουλειές του, που του πρόσφεραν τα απαραίτητα να ζεί ή τον εστίαζαν ολόκληρο προς την γη, για να βρεί μέσα του καινούργιες δυνάμεις για να ζεί.
Μια αντίστοιχη τάξη υπήρξε και σχετικά με τη γη: ο έβδομος χρόνος ήταν ο χρόνος της αγρανάπαυσης για τη γη. Το χωράφι που το όργωναν οι άνθρωποι έξι χρόνια, το άφηναν ανκαλλιέργητο τον έβδομο χρόνο, για να αναπαυθεί. Και μόνο τον όγδοο χρόνο, δηλαδή τον πρώτο στο καινούργιο εφτάκυκλο, το ξανακαλιεργούσαν. Και πάλι ο σκοπός αυτού του νόμου ήταν το να μαζευτούν αυτό το χρόνο καινούργιες δυνάμεις για να ανθίσουν.  


Και εκείνες οι εξαιρέσεις σχετικά με την ανάπαυση την έβδομη μέρα, τις οποίες  βρίσκουμε στην Παλιά Διαθήκη - ακριβώς οι ίδιες που θυμίζει ο Σωτήρ - έχουν το ίδιο σκοπό: Το Σάββατο επιτρεπόταν να λύνει κανείς το γαΐδαρο ή το βόδι του για να το οδηγήσει στο πηγάδι, επειδή η έβδομη μέρα ήταν μια μέρα, κατά την οποία η ζωή έπρεπε να ανθίζει και θριαμβεύει επί της δουλειάς: όχι μια ξεκούραση που την περνάει κανείς άδεια και τεμπέλικα, αλλά για να μαζέψει δυνάμεις για τη ζωή.
Και ο Χριστός τόσο συχνά εκτελεί ένα θαύμα αυτή την έβδομη μέρα για να υπογραμμίσει, ότι την έβδομη μέρα πρέπει να γυρίσει η ζωή, να επιστρέψουν οι δύναμεις σ΄ όλους όσοι τις έχασαν ή αρχίζουν να τις χάνουν.


Υπάρχει, όμως, και μια άλλη σημασία, όπως μου φαίνεται, όλων των θαυμάτων αυτή την έβδομη μέρα. Όταν ο Θεός αναπαύθηκε από το έργο Του, δεν άφησε τη γη και τον κόσμο που έφτιαξε στα καπρίτσια της τύχης: Συνέχιζε να τους φροντίζει με την αγάπη Του. Την συγκεκριμένη φροντίδα για την γη, όμως, την έδωσε στα χέρια του ανθρώπου, ο οποίος ανήκει σε δυο κόσμους. Από την μια στη γη – βρίσκεται σε μια σειρά με όλα τα ζωντανά πλάσματα που έφτιαξε ο Θεός. Από την άλλη ο άνθρωπος ανήκει στον πνευματικό κόσμο. Δεν φτιάχτηκε μόνο σύμφωνα με την εικόνα και την ομοίωση του Θεού, αλλά μέσα του ζει το πνεύμα το οποίο κάνει τον άνθρωπο να ανήκει στο Θεό. Ο προορισμός του ανθρώπου ήταν να ενώσει ως ταυτόχρονος πολίτης της Βασιλείας του Πνεύματος και της γης τον Ουρανό και τη γη με ένα τέτοιο τρόπο, ώστε η ζωή να είναι γεμάτη με την παρουσία του Θεού και του Πνεύματος της ζωής. Η έβδομη μέρα είναι όλη η ιστορία, στην οποία έπρεπε να κυριαχεί ο άνθρωπος, οδηγώντας όλο τον κόσμο στη Βασιλεία του Θεού.


Αλλά ο άνθρωπος δεν εκπλήρωσε τον προορισμό του. Απάτησε το Θεό και τη γη. Απάτησε και τον πλησίον του. Έδωσε τη γη στην εξουσία των σκοτεινών δυνάμεων. Την πρόδωσε. Και η γη και η ιστορική της μοίρα, όπως και η προσωπική μοίρα του ανθρώπου, τώρα, ήδη υποκύπτει στην εξουσία του κακού. Και όταν γεννήθηκε ο Χριστός, ο μόνος άνθρωπος χωρίς αμαρτία, ο μόνος γνήσιος, αληθινός Άνθρωπος, Αυτός έγινε κέντρο της ιστορίας και η κεφαλή του δημιουργημένου κόσμου. Αυτός έγινε οδηγός του. Και γι΄ αυτό ακριβώς το Σάββατο εκτελεί τόσο πολλά θαύματα. Το Σάββατο που είναι το σύμβολο ολόκληρης της ανθρώπινης ιστορίας. Μέσα από αυτά τα θαύματα μας λέει, ότι η τάξη της αληθινής ιστορίας αποκαταστάθηκε μέσα Του και παντού αποκαθίσταται μέσα από Αυτόν, όπου ο άνθρωπος αποστρέφεται από το κακό, σταματάει να είναι προδότης και συμμετέχει στο έργο του Θεού, στη μεταμόρφωση της γης σε Ουρανό.

3/12/14

«Από την αυτομεμψία στην αυτογνωσία»



Την δεύτερη ομιλία του στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει...» πραγματοποίησε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, ο π. Χριστόδουλος Μπίθας, την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου.

Κάτω από τον γενικό τίτλο «Από την έρημο των Αββάδων στον 21ο αιώνα: Μία απόπειρα ερμηνείας των Πατέρων μέσα από το Ευαγγέλιο και την Πατερική παράδοση», ο ομιλητής αυτή τη φορά ανέπτυξε το ειδικότερο θέμα «Από την αυτομεμψία στην αυτογνωσία».

ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟ YOUTUBE:
https://www.youtube.com/watch?v=_jxA_LfhWcM

30/11/14

Κυριακή!


"Κυριακή!
Η εβδομάδα που πέρασε λειτουργείται.
Ύφασμα πολύχρωμο
το πλένεις, το στίβεις
στον ήλιο να λιαστεί το αφήνεις...
τα παλιά λουλούδια πέφτουν
και αυτό ζεστό και καθαρό
έτοιμο να ανθίσει πάλι
ή απλά καρτερικά να περιμένει."


Ν. Α. 

26/11/14

Μην περιμένεις να βρεις τον εαυτό σου για να ξεκινήσεις…



Περιμένεις μέρες, μήνες, χρόνια, σε ένα στημένο ραντεβού. Δεν ήρθε ακόμη. Δεν φάνηκε. Άργησε πολύ, τόσο που μάτωσαν τα μάτια στην αναμονή, τόσο που ράγισε η καρδιά στην προσμονή. 
Θα στο πω εγώ κι ας πονέσεις. Δεν θα έρθει… Μην περιμένεις...
Όχι γιατί σε απορρίπτει. Αλλά γιατί δεν μπορεί να έρθει. Δε στο υποσχέθηκε, ποτέ. Εσύ το φαντάστηκες, εσύ είχες ανάγκη να το πιστέψεις.  
Δεν θα έρθει ποτέ εκείνος ο εαυτός που περιμένεις χρόνια στο ραντεβού.
Δεν θα έρθει ποτέ η μέρα όπου θα εμφανιστεί εντός σου ένας εαυτός καλοντυμένος, τέλειος, άψογος, αναμάρτητος, αψεγάδιαστος. Όχι δεν θα ‘ρθει. Δεν μπορεί να έρθει, γιατί απλά δεν υπάρχει.
Το ξέρω, στο είπαν, το άκουσες, το ήθελες και εσύ κατά βάθος, σαν άλλοθι σαν δικαιολογία, για να μην ξεκινήσεις ποτέ το ταξίδι. Ίσως κάποιοι που παίζουν με τις καρδιές των άλλων, να στο υποσχέθηκαν.
Ξέχασε τους όλους. Και πάρε την απόφαση εσύ να τον βρεις. Εσύ να τον αγαπήσεις. Εσύ βαθιά να τον συγχωρήσεις. Έτσι όπως είναι, άσχημος, κουρασμένος, ταλαιπωρημένος, δυσκολεμένος και αμαρτωλός. Δώσε το φιλί της αποδοχής, όπως ο Χριστός σε κάθε μη αξιαγάπητο.
Ξεκίνα την διαδρομή, κι ας μην νιώθεις έτοιμος. Κι ας μην νιώθεις τέλειος, καλός και φοβερός.
Δεν σε κάνει άσχημο η πτώση αλλά η αλαζονεία της τελειότητας. Δεν σε κατακρίνει το λάθος, αλλά η εμμονή και επιμονή σε αυτό.
Μην περιμένεις πρώτα να νιώσεις για να δώσεις. Μην περιμένεις πρώτα να έρθει για να πας, μην περιμένεις να νιώσεις καλά και τέλεια για να ζήσεις.
Είναι ψέμα αυτό του νου σου. Μια φυγή του ψυχισμού σου. Ένα παιγνίδι του μυαλού σου.
Σώπασε με προσευχή και ελπίδα. Ξεκίνα να βαδίζεις.
«Μα δεν ξέρω το δρόμο…» θα πεις. Ας μην τον γνωρίζεις δεν χρειάζεται. Όταν περπατάς ανοίγονται οι δρόμοι και βλέπεις παντού να ξεπροβάλουν μονοπάτια.
Εσύ απλά μην περιμένεις να νιώσεις έτοιμος για να ξεκινήσεις, είναι παγίδα, ξεκίνα και ο δρόμος θα σε διδάξει.

π. Λίβυος


ΠΗΓΗ: http://plibyos.blogspot.gr

20/11/14

Εισόδια της Θεοτόκου


 Η αναφορά για το περιστατικό των Εισοδίων της Θεοτόκου δεν γίνεται σε κάποιο από τα βιβλία της Καινής Διαθήκης, αλλά σε δύο απόκρυφα Ευαγγέλια: το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου (κεφ. 6-7) και το Ευαγγέλιο του Ψευδο-Ματθαίου. Σύμφωνα με αυτά, οι ευσεβείς γονείς της Θεοτόκου, Ιωακείμ και Άννα, έπειτα από εικοσαετή έγγαμο βίο, ήσαν άτεκνοι και παρακαλούσαν θερμά τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί. Ο Θεός τους ανάγγειλε με Άγγελο ότι η επιθυμία τους θα εκπληρωθεί και η Άννα έμπλεη χαράς υποσχέθηκε να αφιερώσει το παιδί στον Θεό. Πράγματι, η Άννα έμεινε έγκυος και μετά από εννέα μήνες απέκτησε κόρη, τη Μαριάμ (Μαρία).


Όταν η Μαριάμ έγινε τριών ετών, οδηγήθηκε από τους γηραιούς γονείς της στο Ναό του Σολομώντος, προκειμένου να εκπληρωθεί το τάμα τους προς τον Θεό. Η Μαρία ανήλθε μόνη της τα 15 σκαλοπάτια που οδηγούσαν στον Ναό και παραδόθηκε από τους γονείς της στα χέρια του ιερέα Ζαχαρία. Αυτός την αγκάλιασε, την ευλόγησε και είπε: «Εμεγάλυνε ο Κύριος το όνομά σου σε όλες τις γενεές. Με σένα θα ευλογηθούν τα έθνη και ο Κύριος θα λυτρώση τους υιούς του Ισραήλ». Στη συνέχεια ανέβασε την τριετή Μαρία στο εσωτερικό του θυσιαστηρίου, όπου ο Θεός της πρόσφερε τη Χάρη του. Το νεαρό κορίτσι υπηρέτησε τον Ναό μέχρι τα 14 χρόνια του, οπότε αρραβωνιάστηκε τον Ιωσήφ και στη συνέχεια έγινε η μητέρα του Ιησού Χριστού.


Τα Εισόδια της Θεοτόκου καθιερώθηκαν ως εκκλησιαστική εορτή κατά τον 7ο αιώνα, πρώτα στην Ανατολή και πολύ αργότερα στη Δύση. Αναφορές υπάρχουν στα γραπτά του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού και των πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιου και Γερμανού. Με τα Εισόδια της Θεοτόκου συνδέεται και η βασιλική της Αγίας Μαρίας της Νέας, που χτίστηκε δίπλα στα ερείπια του Ναού του Σολομώντος και εγκαινιάστηκε στις 21 Νοεμβρίου 543 από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Εξ αυτού του γεγονότος φαίνεται να επελέγη από την Εκκλησία ο εορτασμός των Εισοδίων της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου.




19/11/14

CALVARY (Γολγοθάς)





Σκη­νο­θε­σί­α-σε­νά­ριο: John Michael McDonagh

Παί­ζουν: Brendan Gleeson, Chris O' Dowd, Kelly Reilly 

5 βρα­βεύ­σεις, 2014 -120'



Κά­ποι­ος -που ο θε­α­τής δεν βλέ­πει το πρό­σω­πό του - ε­ξο­μο­λο­γεί­ται στον Κα­θο­λι­κό ι­ε­ρέ­α π. Τζέ­ημς (Brendan Gleeson) ό­τι ό­ταν ή­ταν μι­κρός εί­χε υ­πο­στεί κα­τ' ε­ξα­κο­λού­θη­ση βια­σμό α­πό έ­ναν παπά για πέν­τε χρό­νια και πως τώρα είναι αποφασισμένος να πάρει εκ­δί­κη­ση. «Δεν έ­χει νό­η­μα να σκο­τώ­σω έ­ναν κα­κό ι­ε­ρέ­α, θα σκο­τώ­σω ε­σέ­να ε­πει­δή εί­σαι α­θώ­ος», λέει, και  προαναγγέλει πως θα τον δολοφονήσει μί­α ε­βδο­μά­δα αργότερα...

Κα­τά την διά­ρκεια της ε­βδο­μά­δας ο ι­ε­ρέ­ας θα προ­σπα­θή­σει να έρ­θει σε ε­πα­φή με τους ε­νο­ρί­τες του χω­ριού. Ο θε­α­τής δι­α­πι­στώ­νει πως ο ι­ε­ρέ­ας εί­ναι όν­τως έ­νας κα­λός άν­θρω­πος που με­τά τον θά­να­το της γυ­ναί­κας του α­φι­ε­ρώ­θη­κε στην εκ­κλη­σί­α με α­γά­πη για τον συ­νάν­θρω­πο...

 
Η συνέχεια εδώ, στο ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΤΑΙΝΙΟΡΑΜΑ

12/11/14

The second chance

 
USA 2006

Ο Ethan (Michael W. Smith) και ο Jake (Jeff Obafemi Carr) είναι δύο πάστορες αφοσιωμένοι στην διακονία τους. Προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους. Ο πρώτος, δημοφιλής, εύπορος, γιός πετυχημένου ιερέα, τραγουδάει υπέροχα και παίζει πιάνο στην εκκλησία του που βρίσκεται στην "καλή" πλευρά της πόλης και ετοιμάζεται να παντρευτεί με την καλή του και να εγκατασταθεί στο νέο πολυτελές σπίτι του. Ο δεύτερος, πρώην κατάδικος, δοσμένος στην διακονία της φτωχογειτονιάς που βρίσκεται η παλιά εκκλησία του, ζει ανάμεσα σε ναρκομανείς και μέλη συμμοριών και πασχίζει να τους βοηθήσει να βγούν από το σκοτάδι...




11/11/14

Ένοχα σκοτάδια



Σταματήστε να ψάχνετε τον τέλειο εαυτό, τα τέλεια παιδικά χρόνια, τους τέλειους γονείς, τους τέλειους συζύγους και φίλους, τους τέλειους πνευματικούς και ψυχολόγους. Μην βασανίζεστε και μην βασανίζετε τους άλλους. Αποδεχθείτε την πραγματικότητα που είναι παράδοξη και ζήστε μαζί της. Χειρότερη από την αμαρτία, πιο σκοτεινή και αιμοβόρα, είναι η αλαζονεία της τελειότητας. Πρόσεξε, αδελφέ, γιατί πίσω από την δίψα σου για την τελειότητα ίσως να κρύβεται το πιο βάρβαρο προσωπείο σου. Τι ωφελεί να βρεις την «αρετή» χάνοντας την ανθρωπιά σου, την ησυχία και γλυκύτητα σου; Τι να την κάνεις την αλήθεια όταν θα έχεις χάσει την αγάπη;



Αποδέχομαι την ανθρωπινότητά μου και προσπαθώ μέσα από την θεραπευτική της Εκκλησίας να φωτίσω τα σκοτάδια εντός μου. Απαλά, ήσυχα, γλυκά και αγαπητικά. Ανοίγω ένα φως στο υπόγειο δεσμωτήριο του εσώτερου εαυτού μου και περιμένω. Κάθε μέρα, λίγο, ελάχιστα, αλλά σταθερά το Φως εισέρχεται και καθαρίζει.

Εάν ανοίξω απότομα τα παράθυρα θα τρομάξω, θα τρελαθώ από την ακαταστασία του δωματίου. Τι αράχνες, τι σκόνες, τι υγρασίες, τι ακαταστασία!!!

Θεέ μου, μη με αφήσεις να δω απότομα την καρδιά μου, δεν αντέχω όλη την Αλήθεια μου. Γι᾽ αυτό κάθε μέρα φεύγω, φεύγω με διάφορους τρόπους μακριά από την καρδιά μου. Φοράω μάσκες και παίζω ρόλους για να μην κοιτάξω μέσα μου.



Γι αυτό σου λέω, Θεέ μου, άνοιγε χαραμάδες, είσελθε ως φως ιλαρό εντός μου και αποκάλυψε τα συντρίμμια της υπάρξεώς μου. Μέχρι να καθαρίσει όλο το δωμάτιο. Δεν βιάζομαι, δεν ανυπομονώ, δεν αγχώνομαι. Εγώ θα περιμένω. Εσύ ξέρεις πως και πόσο θα χρειαστεί. Αφήνομαι στην ροή της ζωής, στα μαθήματα της ύπαρξης που θα φέρει η πρόνοιά Σου. Άλλωστε η αγάπη πάντα αργεί μια μέρα. Και το θαύμα σου χρόνια ικανά.


π. Λίβυος