18/11/17

"Ανθρώπου απαξίωση"-Βίντεο από την παρουσίαση του βιβλίου


16/11/17

"…ΤΩΝ ΚΑΤΑΦΕΥΓΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΟΤΙ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΣ"


Ο τίτλος της ανάρτησης κοσμεί την πύλη της Ιερά Μονής Παναγίας Γοργοεπηκόου  
(ή Γοργοϋπηκόου) Μάνδρας




Ένα εύθραυστο τζάμι κρατά έξω τη βροχή, την υγρασία, και μου δίνει μια αίσθηση  προστασίας  στο δωμάτιο. Από χθες τα μάτια μου γέμισαν με εικόνες ανημπόριας στη λάσπη , στη λάσπη που ήρθε να θυμίσει πόσο πήλινοι είμαστε, κλαδάκια που τα παρασέρνει η ροή και σπάμε.

Τη φύση την θυμώσαμε, τη ροή των ποταμιών την φιμώσαμε, το βουνό το γυμνώσαμε. Και γυμνωθήκαμε εμείς οι κατά  φαντασίαν βασιλείς του κόσμου τούτου, τα παγώνια που δείχναμε τα πλουμίδια μας ματαιόδοξα, ακίνητα σε στρέμματα και στρέμματα, ακόμη κι αν έπρεπε να πνίξουμε ρέματα και ρέματα.

Τη Μάνδρα σκεπάζει η μπόλια της ταπεινής μας βασίλισσας, η Παναγία η Γοργοεπήκοος.

Γι’ αυτούς που έφυγαν δεν έχω λόγο να προ(σ)φέρω.  Ας αναπαύονται…

Γι’ αυτούς που σώθηκαν μια σκέψη. Ο δρόμος που έγινε χείμαρρος σύναζε σαν μελίσσι τα σχολιαρόπαιδα κάθε πρωί, κατεβασιά ζωής , να πάνε στις κυψέλες τους, τα σχολειά τους…

Ξέρω ότι η μπόλια Της τα σκέπασε, να μη γίνει το κακό στην ώρα του σχολείου, να μην τα πάρει η βουή κι η κακιά η ώρα στην άγουρή τους νιότη.

Οι πληγές πολλές μα και τα θαύματα πάνω στα τραύματα…

«Οὐκ ἔχομεν οἱ οἰκτροί οἰκέται σου ἄλλην πλήν σοῦ προστασίαν καί σκέπην˙ διό, Ἁγνή, ἐκ καρδίας βοῶμεν, ἀπό κινδύνου παντός ἐλευθέρωσον τήν μάνδραν σου τήν ἱεράν καί πιστούς τούς πρός σέ καταφεύγοντας.»     (παρακλητικός κανών )
                                                                                                                                
  Ειρήνη Ζαμάνη

  

14/11/17

Σ’ έχω ανάγκη



      Θέλω να ξέρεις πόσο σημαντικός είσαι για μένα, πόσο μπορείς να γίνεις ο δημιουργός τους πλάσματος που κρύβεται μέσα μου, αν πραγματικά το θελήσεις. Μόνο εσύ μπορείς να γκρεμίσεις τον τοίχο που πίσω του στέκω τρέμοντας. Μόνο εσύ μπορείς να δεις πίσω από τη μάσκα μου. Μόνο εσύ μπορείς να μ’ απελευθερώσεις από το σκοτεινό κόσμο του πανικού, της αβεβαιότητας και της μοναξιάς μου. Γι' αυτό, σε παρακαλώ, μη με προσπερνάς. Ξέρω πως δε θα είναι εύκολο για σένα. Η πεποίθηση της αναξιότητας χτίζει γερά τείχη. Κι όσο πιο πολύ με πλησιάσεις, τόσο πιο άγρια θα σου επιτεθώ. Βλέπεις, πολεμάω αυτό ακριβώς που χρειάζομαι περισσότερο.
      Έχω ακούσει όμως πως η αγάπη είναι πιο δυνατή από τα τείχη και σ' αυτό στηρίζονται όλες μου οι ελπίδες. Γι’ αυτό άρχισε να χτυπάς τον τοίχο με τα σταθερά, αλλά απαλά σου χέρια, γιατί το παιδί που κρύβεται μέσα μου είναι πολύ ευαίσθητο και δεν μπορεί να μεγαλώσει πίσω από τοίχους. Μην τα παρατάς. Σ' έχω ανάγκη.

Λέο Μπουσκάλια


12/11/17

Βιβλιοπαρουσίαση στον Ναό μας


Την Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017 στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μοσχάτου, πραγματοποιήθηκε βιβλιοπαρουσίαση του νέου βιβλίου του Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. και Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών πρωτ. Αδαμαντίου Αυγουστίδη, με τίτλο «Ανθρώπου Απαξίωση – Σχόλιο στην Ποιμαντική του ήθους» των εκδόσεων Επιστροφή.

-->
Για το βιβλίο μίλησαν ο προϊστάμενος του Ι. Ν. Ταξιαρχών Μοσχάτου πρωτ. Χριστόδουλος Μπίθας (θεολόγος-συγγραφέας) και ο ψυχίατρος, παιδοψυχίατρος και ψυχαναλυτής Δημήτρης Κυριαζής. Ο π. Αδαμάντιος έκλεισε την εκδήλωση εκφράζοντας προσωπικές σκέψεις και ευχαριστίες. Ακολούθησε γόνιμος προβληματισμός και ερωτήσεις γύρω από τα θέματα που επεξεργάζονται στο βιβλίο με τους παρευρισκόμενους προσκεκλημένους προς τους εισηγητές και τον συγγραφέα. Την βιβλιοπαρουσίαση συντόνισε ο Δρ Θεολογίας Σωτήριος Κόλλιας.

11/11/17

Από την οικογένεια της εικόνας στην εικονική πραγματικότητα



Στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», o Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Τσιμούρης, συζήτησε το θέμα «Από την οικογένεια της εικόνας στην εικονική πραγματικότητα», με τον Πρωτοπρεσβύτερο Χριστόδουλο Μπίθα. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 6 Νοεμβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού. Αναφερόμενος στο θέμα της συζήτησης, ο π. Χριστόδουλος σημείωσε πως είναι ένας συμβολικός τίτλος, που θέλει να περιγράψει μια κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Μια διαδρομή από την οικογένεια που είχε ως κέντρο της ζωής της τον Χριστό, στην οικογένεια της σημερινής εποχής της μοναξιάς, των ψευδαισθήσεων επικοινωνίας, της μεγάλης παρακμής.

9/11/17

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ !



Ταξιαρχῶν 43, Μοσχάτο (Κάθετος Γράμμου 88)

Πλην ε­νός… κ. Πα­ρα­σκευ­ό­που­λε

Μας άρεσε και το αναδημοσιεύουμε στην μνήμη όσων δολοφονήθηκαν και κακοποιήθηκαν...




 Ρέα Βιτάλη (protagon 7/11)

  Εκείνη την ημέρα είχα καταφθάσει στα δικαστήρια με μια τεράστια απορία μέσα μου. «Ποιος διάολο είναι αυτός, για τον οποίον με είχαν καλέσει ως μάρτυρα;». Και συγχρόνως μια βεβαιότητα, ότι κάποιο λάθος είχε γίνει. Προφανώς στα δικαστήρια είχαν καταφθάσει και άλλοι με την ίδια απορία και βεβαιότητα. Πόσοι ήταν οι άλλοι; Μια αίθουσα «κόσμος» πλην ενός.

Περιμένοντας τη σειρά μας, πιάσαμε κουβέντα ο ένας με τον άλλον. Πλην ενός. Που καθόταν αμίλητος στο πιο ακριανό κάθισμα. Δεν αργήσαμε να βρούμε το κοινό μας σημείο. Ολοι ήμασταν θύματα μιας αδίστακτης συμμορίας κακοποιών που τρύπωναν στα σπίτια νύχτα και ενώ οι ένοικοι κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου, οι μάγκες ενεργούσαν τον ξύπνιο του αδίκου...



8/11/17

Αγκάλη...



Πριν με σκεπάσουν οι μέριμνες
της βιοτής,
πριν με κυκλώσουν οι φόβοι
σαν λύκοι της στέπας,
πριν το ασήμι μου μαυρίσει
σαν τσουκάλι που
θέλει γάνωμα,
στη φτερούγα σας
μπαίνω,
αγγελικές δυνάμεις,
να βρω σκέπη και προστασία.
Κι αν δυσσωπώ
το δώρο δε θα μου αρνηθώ,
να βρω τείχος κραταιό
κι απαλό

-->
σαν αγκάλη.

4/11/17

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ!


2/11/17

Τι φταίει που τα σημερινά παιδιά όσα και να τους δίνεις δεν ικανοποιούνται με τίποτα;



«Του/της τα προσφέρουμε όλα…», «νοιώθω υπερβολική αγάπη για το παιδί μου…», «δεν του/της έχει λείψει τίποτα»… «δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος/η ό,τι κι αν του/της κάνουμε». Λόγια που ακούμε καθημερινά στα γραφεία μας, αλλά και σε παρέες φίλων και γνωστών που έχουν παιδιά.
Πολύ συχνά, τα λόγια αυτά αναφέρονται σε συνδυασμό με ένα παράπονο του γονιού για την κακή συμπεριφορά των παιδιών ή για την αχαριστία τους. Παρότι είναι τόσο δοτικοί, υλικά και συναισθηματικά, δεν εισπράττουν αυτό που περίμεναν από τα παιδιά τους.

31/10/17

Εκδήλωση για τον Παπαδιαμάντη


Την Δευ­τέ­ρα 30 Ο­κτω­βρί­ου στο κα­τά­με­στο Πνευ­μα­τι­κό κέν­τρο του Ι.Ν. Παμ­με­γί­στων Τα­ξια­ρχών Μο­σχά­του, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε έ­να ξε­χω­ρι­στό α­φι­έ­ρω­μα στον "Ά­γιο" των Ελ­λη­νι­κών γραμ­μά­των, τον Α­λέ­ξαν­δρο Πα­πα­δι­α­μάν­τη.

30/10/17

Κλείνοντας την πόρτα


Ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε εν Χριστώ. Εί­τε ζωντανοί, είτε πεθαμένοι, είμαστε όλοι «ἐν Αὐτῷ». Είναι πιο αληθινό να λέμε: είμαστε όλοι μας ζωντα­νοί «ἐν Αὐτῷ», γιατί σ' Αυτόν δεν υπάρχει θάνατος. Ο Θεός μας δεν είναι Θεός τεθνεώτων αλλά ζώντων. Είναι ο Θεός σου, είναι Θεός αυτής πού πέθανε. Υ­πάρχει μόνον ένας Θεός, και σ’ Αυτόν τον ένα Θεό εί­στε και οι δύο ενωμένοι. Μόνο πού προς το παρόν δεν μπορείτε να ιδωθείτε. Όμως τούτο σημαίνει πώς η μελλοντική σας συνάντηση θα είναι γεμάτη χαρά· και τότε κανείς δεν θα σας στερήσει τη χαρά σας. Όμως ακόμη και τώρα ζείτε μαζί το μόνο πού συνέβη είναι πώς αυτή πήγε σε κάποιο άλλο δωμάτιο και έκλεισε την πόρτα... Η πνευματική όμως αγάπη δεν γνωρίζει τον ορατό χωρισμό.

π. Μακάριος Glukharev