25/4/08

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


Πολλές γυνακες κολουθοσαν τν Κριο μαζ μ τν Μητρα του, κάποιες μειναν μαζ της κατ τν ρα το σωτηριδους πθους, τοῦ Σταυροῦ, κα φρντισαν ν λεψουν μ μρα τ σμα το Κυρου. Εἶναι οι Μυροφρες, οἱ γυναῖκες πού ἀγαποῦσαν καί ἔμειναν ἀφοσιωμένες μέχρι τέλους στον Κύριο, γιά τίς ὁποῖες τό εὐαγγέλιο δέν λέει σχεδόν τίποτε ἄλλο. Κάποιες ἀπό αὐτές παρευρσκονταν καί παρακολουθούσαν ὅταν ᾿Ιωσφ κα Νικδημος ζτησαν κα λαβαν π τν Πιλτο τ δεσποτικ σμα καί τ τοποθτησαν σ λαξευτ μνημεο, βάζοντας μεγλη πτρα πνω στ θρα του. Ξημερώνοντας Κυριακή πῆγαν πρῶτες στό μνημεῖο, πρῶτες ἔμαθαν γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, πρῶτες Τόν ἄκουσαν νά τούς λέει «Χαίρετε».


Ο πιτφιος στν κκλησα δν εναι θρνος, λλ προερτια τς ναστσεως. Σμερα εναι μρα τς μεγλης σιγς, τς προσδοκας. πνο Ζω κα δης τρμει. Κριος συντρβει τς πλες το θαντου, λυτρνει π τ αἰώνια δεσμ. Μ τν θνατ Του θανατνει τν θνατο. Ζω κατρχεται στ βασλειο το θαντου. Τ θεο φς λμπει στ σκοτδια του. Φωτζει λους ατος πο βρσκονται κε, διτι Χριστς εναι ζω λων κα μοναδικ πηγ τς ζως. τσι Χριστς πεθανει γι λους κα ,τι συμβανει στν ζω Του συμβανει στν ζω λων μας.



ταν κνουμε τν περιφορ το πιταφου δν κνουμε μι πικδεια πορεα. χι, εναι Υἱός το Θεο πο πορεεται μσα στ σκοτδι το δη κα ναγγέλλει σ λες τς γενις το δμ τν χαρ τς ρχομνης ναστσεως.