Το "Αρχαγγέλων Τόπος" σιωπά. Σωπαίνουμε, μπροστά στην αγωνία και την θλίψη των ανθρώπων. Αφουγκραζόμαστε την συσωρευμένη οργή των αδελφών μας. Συμπάσχουμε μαζί τους, αλλά με μιαν άλλη προσέγγιση. Πολύ διαφορετική από την αυτοκαταστροφική μανία που διακατέχει τους συνέλληνες. Πολύ μακριά από τις μακροσκελείς οικονομικές αναλύσεις, την πολιτικολογία και τα αγχωτικά τύπου θρίλερ δελτία ειδήσεων. Πέρα από τις κραυγές και τις υστερίες.
Δεν έχει νόημα να παρουσιάζουμε τα όσα καλά γίνονται στο Ναό μας. Όποιος θέλει ας τα δει από κοντά. Ούτε να γράφουμε για να αντιδικούμε με τους αδελφούς μας. Είναι καιρός για ενότητα και ειρήνη.
Είναι καιρός για προσευχή και σιωπή. Είναι η ώρα του Ευαγγελίου. Να ανακαλύψουμε πάλι το "ενός εστί χρεία". Είναι η στιγμή να θυμηθούμε τι λέει ο Κύριος για τις μέριμνες και τα πετεινά του ουρανού. Είναι τώρα, που πρέπει να εννοήσουμε τον λόγο των Αγίων και των Πατέρων. Τώρα, καθώς ξεβολευόμαστε και ακουσίως ταπεινωνόμαστε.
Όπου πλεονάζει η αμαρτία υπερπερισσεύει η χάρις. Είναι καιρός μετανοίας. Επόμενοι Αγίοις Πατράσι, θα ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Θα γλυκάνει η ψυχή μας. Θα αγαπήσουμε πάλι τον πλησίον μας. Θα μάθουμε πάλι να ευχαριστούμε για όσα έχουμε. Θα αφεθούμε στο έλεος του Θεού. Αμήν.
