16/4/13

Επ' ελπίδι Αναστάσεως...


Εις μνήμην Γρηγορίου...


Όταν ξεχνάς την ομορφιά της ζωής και σε κυριεύει η γκρίνια,
όταν τα δώρα του Θεού τα λησμονάς και σε κατακλύζει η αχαριστία,
όταν η απώλεια των υλικών σκοτίζει την διάνοιά σου,
όταν η εμπάθεια σε βυθίζει στον Άδη,
όταν μαυρίζεις την στιγμή με μέριμνες,
όταν το παρελθόν σού κλέβει το σήμερα,
όταν ο φόβος για το αύριο σου καταστρέφει την ψυχή, 
όταν δεν μαθαίνεις από τα λάθη σου,
όταν δεν συγχωρείς τον άλλον,
πήγαινε μια βόλτα στο κοιμητήριο.

Εκεί, ο Γρηγόρης και ο κάθε Γρηγόρης,
θα σε κοιτάξουν χαμογελώντας από την Βασιλεία του Θεού
και θα σου θυμίσουν την α-νοησία σου.

Γιατί είναι υπέροχη η ζωή όταν χαίρεσαι και Τον ευχαριστείς, 
πάντων ένεκεν...