16/11/16

Βλέποντας τον άλλο ως πρόσωπο



Με αυτό τον τρόπο διαμορφώθηκε μέσα μου η πνευ­ματική στάση, σύμφωνα με την οποία σε κάθε συνάντηση μου με άνδρα ή γυναίκα αντιμετώπιζα τον άνθρωπο κυ­ρίως ως πρόσωπο. H προσοχή μου στο αόρατο αυτό πνευ­ματικό κέντρο του προσώπου πού συναντούσα ήταν τέ­τοια, ώστε σχεδόν ποτέ δεν θα μπορούσα να πω αργότερα τί ενδύματα φορούσε. Μου συνέβη ένα παράδοξο περιστα­τικό πού κατέπληξε και μένα τον ίδιο. Ζούσα τότε στη Γαλλία στο Dojon όταν με επισκέφθηκε κάποια Γαλλίδα κυρία, δικηγόρος, με τα πνευματικά της προβλήματα. Και ενωρίτερα είχα συναντηθεί με αυτήν πολλές φορές. Συνομιλήσαμε επί δύο ώρες. Έπρεπε να επιστρέψει στο Παρίσι με το λεωφορείο των πέντε. Κάθισε κοντά μου ως το τελευταίο λεπτό. Όταν έφυγε, για να μη χάσει το λεωφο­ρείο αυτό, έπρεπε να ακολουθήσει ένα πιο σύντομο δρόμο πού της υπέδειξα. Επειδή δεν ήμουν σίγουρος αν με κατά­λαβε καλά, κοίταξα από το παράθυρο προς τον δρόμο· δεν την έβλεπα. Βγήκα από το Dojon και είδα από μακριά μια γυναικεία φιγούρα με ροζ φόρεμα και καπέλο. Έπαθα κά­τι σχεδόν σαν «σοκ». Αν δεν έβγαινα, δεν μπορούσα να πω πώς ήταν αυτή ντυμένη. Δεν μπορώ όμως να λησμονή­σω το πρόσωπο και την οξύτητα των παθημάτων της.

Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος (Σαχάρωφ)