27/2/14

Ἡ εἰ­ρή­νη



«Ἐν εἰ­ρή­νῃ τοῦ Κυ­ρί­ου δε­η­θῶ­μεν! Εἰ­ρή­νη πᾶ­σι!»   
Πο­λύ συ­χνά ἀ­κοῦ­με στόν να­ό ἐκ­φω­νή­σεις καί εὐ­χές πού μι­λοῦν γιά τήν εἰ­ρή­νη. Μᾶς ὑ­πεν­θυ­μί­ζουν ὅ­τι βρι­σκό­μα­στε στόν οἶ­κο τοῦ Θε­οῦ τῆς εἰ­ρή­νης καί ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τοῦ Χρι­στοῦ εἶ­ναι τό βα­σί­λει­ο τῆς εἰ­ρή­νης. Γι’ αὐ­τό κά­θε πι­στός πρέ­πει νά βι­ώ­νει τήν εἰ­ρή­νη στίς σχέ­σεις του πρός τόν Θε­ό, πρός τούς ἀν­θρώ­πους καί πρός τόν ἴ­διο τόν ἑ­αυ­τό του.
Πρός τόν Θε­ό, μέ τήν δια­ρκῆ με­τά­νοι­α καί τήν τή­ρη­ση τῶν ἐν­το­λῶν Του.
Πρός τούς ἀν­θρώ­πους, μέ τήν ἀ­γά­πη, τήν ὑ­πο­μο­νή, τήν πρα­ό­τη­τα, τήν ἀ­νο­χή, τήν σπλαγ­χνι­κό­τη­τα.
Καί πρός τόν ἑ­αυ­τό του, μέ τήν ὑ­πα­κο­ή στήν φω­νή τῆς συ­νει­δή­σε­ώς του.
Ἄς θυ­μό­μα­στε πάν­τα τήν συμ­βου­λή τοῦ Ἀ­πο­στό­λου: «Νά ἐ­πι­δι­ώ­κε­τε τήν εἰ­ρή­νη μέ ὅ­λους. Ἐ­πι­δι­ώ­κε­τε καί τήν ἁ­γι­ό­τη­τα, χω­ρίς τήν ὁ­ποί­α κα­νείς δέν θ’ ἀν­τι­κρύ­σει τόν Κύ­ριο» (Ἑ­βρ. 12,14).

Ἅ­γιος Ἰ­ω­άν­νης τῆς Κρο­στάν­δης

26/2/14

Περί Αγίας Γραφής






Ευχάριστο είναι το λιβάδι και ο κήπος, αλλά πολύ πιο ευχάριστη είναι η ανάνωση των θείων Γραφών. Γιατί εκεί υπάρχουν άνθη που μαραίνονται, ενώ εδώ νοήματα που πάντοτε είναι ακμαία. Εκεί ζέφυρος που φυσάει, ενώ εδώ η αύρα του Αγίου Πνεύματος. Εκεί τα αγκάθια που περιτειχίζουν, ενώ εδώ η πρόνοια του Θεού που ασφαλίζει. Εκεί τζιτζίκια που τραγουδούν, ενώ εδώ οι προφήτες που κελαηδούν. Εκεί τέρψη από την εμφάνιση, ενώ εδώ ωφέλεια από την ανάγνωση. Ο κήπος βρίσκεται σε ένα τόπο, ενώ οι Γραφές σε όλα τα μέρη της οικουμένης. Ο κήπος υποτάσσεται στις ανάγκες των καιρών, ενώ οι Γραφές και μέσα στο χειμώνα και μέσα στο καλοκαίρι έχουν πολλά φύλλα και είναι γεμάτες καρπούς. Ας προσέχουμε λοιπόν στην ανάγνωση των Γραφών, γιατί εάν προσέχεις στην Γραφή, σου εκβάλλει την λύπη, σου φυτεύει την ευχαρίστηση, αναιρεί την κακία, ριζώνει την αρετή, δεν αφήνει μέσα στην αναταραχή των πραγμάτων να παθαίνεις όπως οι ναυτικοί στην τρικυμία. Η θάλασσα μαίνεται, αλλά εσύ πλέεις με γαλήνη, γιατί έχεις κυβερνήτη την ανάγνωση των Γραφών, επειδή αυτό το σκοινί δεν το σπάζει η δοκιμασία των περιστάσεων.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

23/2/14

Χειροτονία πρεσβυτέρου

Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014 τελέστηκε στον κατάμεστο Ιερό Ναό μας το μυστήριο της χειροτονίας εις πρεσβύτερον του π. Ζήση Κτενίδη. Η χειροτονία τελέστηκε σε κλίμα κατάνυξης και συγκίνησης από τον Μητροπολίτη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρα. 




ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

19/2/14

''Καφές με την Αδελφή Βάσσα''


Ένα νέο επεισόδιο της διαδικτυακής εκπομπής ''Καφές με την Αδελφή Βάσσα'', με θέμα τις Κυριακές του Τελώνου και Φαρισαίου και του Ασώτου.

16/2/14

Άσωτοι – Άσωστοι


του Αρχιμ. Χρυσόστομου Χρυσόπουλου



   Αρκετούς θα ακούσουμε πειραχτικά να αλλλοεύχονται «Χρόνια Πολλά!». Γιορτάζουν δηλαδή ως άσωτοι. Είναι «Κυριακή του Ασώτου»  και στην Θεία Λειτουργία θ’ ακούσουμε την αντίστοιχη παραβολή.  Μακάρι όμως  να το εννοούσαν,
  Γιατί  την ασωτία  τους :
·  δεν θα την επιδίωκαν,
·  δεν θα  την χαίρονταν,
·  δεν θα την  δίδασκαν.
  Αντίθετα θα ήξεραν :
·  ότι υπάρχει ο Πατέρας,
·  ότι περιμένει ο Πατέρας,
·  ότι συγχωρεί ο Πατέρας.
  Είναι Εκείνος που θα μας δώσει :
·  ρούχα αντί για εξορία,
·  δαχτυλίδι αντί για ντροπή,
·  φαγητό αντί για νοσταλγία.
  Μένουμε μακριά Του, άσωτοι - άσωστοι και :  
·  το απολαμβάνουμε,
·  το καμαρώνουμε,
·  το φωνάζουμε.
  Ο άσωτος  της ευαγγελικής  περικοπής  έντιμα, έμπρακτα και  θαρρετά μετάνοιωσε. Εμείς :
·  αν και έχουμε  ρούχα, είμαστε  γυμνοί  από ιδανικά,
·  αν και έχουμε φαγητό,  είμαστε  νηστικοί από αγάπη,
·  αν και έχουμε σπίτι, είμαστε άστεγοι από σύνεση.
  Ας γιορτάσουμε και ας πολυχρονίσουμε ο ένας τον άλλο:
  Χ ρ ό ν ι α   Π ο λ λ ά !
·  που ήμασταν άσωτοι και γυρίσαμε  στην χάρη Του,
·  που ήμασταν δούλοι και ελευθερωθήκαμε  από χάρη Του,
·  που ήμασταν χαμένοι  αι βρεθήκαμε για χάρη Του. 


ΠΗΓΗ: AMEN.GR

13/2/14

Συν-ταρακτικοί λογισμοί

  Σέ ἕνα διαμέρισμα κάποιας πολυκατοικίας, στήν Ἑλλάδα ἤ κάπου ἀλλοῦ, δέν ἔχει σημασία, ἡ πρωταγωνίστριά μας ξυπνᾶ ἀλαφιασμένη ἀπό τό ξυπνητήρι. Νιώθει κουρασμένη, ἄν καί κοιμήθηκε καλά. Ξημέρωσε γι᾽ αὐτήν μιά μέρα σάν ὅλες τίς ἄλλες, μέ ἔγνοιες, ἄγχος, ὑποχρεώσεις. Προτοῦ σηκωθεῖ καλά καλά, τό μυαλό της τίθεται σέ λειτουργία, γιά νά προλάβει ὅλα ὅσα ἔχει προγραμματίσει. Σκέφτεται καί μονολογεῖ:

Εγωισμός



«Εγωιστής είναι τελικά ένας δειλός, τόσο δειλός που δεν μπορεί να κάνει τίποτα ουσιαστικό, ούτε να αγαπάει τον εαυτό του. Και εγωιστής δεν είναι εκείνος που αγαπάει τον εαυτό του, όπως επιπόλαια νομίζουμε. Εγωιστής είναι εκείνος που δεν αγαπάει τον εαυτό του. Που γι’ αυτό ακριβώς προσπαθεί να πείσει τους άλλους πως αξίζει, πως είναι σπουδαίος. Επειδή δεν το πιστεύει ο ίδιος. Αγωνίζεται με κάθε τρόπο να επιβάλει τούτη την καλή μαρτυρία, ώστε η μαρτυρία να επιστρέψει στον ίδιο και να γλιτώσει από την αυτοαμφισβήτηση. Γι’ αυτό άλλωστε ο εγωισμός ενέχει βία. Γιατί κουβαλάει αγωνία, ανάγκη και τρόμο πτώσης στο εσώτερο κενό».

Μάρω Βαμβουνάκη

10/2/14

Τα­ξι­δεύ­ον­τας

Βασίλη Μπόκου


Φεύ­γον­τας ἀ­πό τήν πό­λη, μᾶλ­λον μου­τζού­φλης καί κλει­δαμ­πα­ρω­μέ­νος μέ­σα σου, συμ­βαί­νει με­ρι­κές φο­ρές νά ἐ­κτε­θεῖς στήν θέ­α ἑ­νός δει­λι­νοῦ. Τέ­τοι­ας γο­η­τεί­ας, πού μέ­σα σέ  λί­γες στιγ­μές, δέν μπο­ρεῖς πα­ρά νά πα­ρα­δε­χθεῖς πώς ἔ­χεις μα­γευ­τεῖ ὁ­λό­τε­λα ἀ­πό αὐ­τό πού ἀν­τι­κρύ­ζουν τά μά­τια σου. Ἡ βου­ή τῆς πό­λης ἔ­χει σι­γή­σει, καί κα­θώς τό αὐ­το­κί­νη­το ἀ­νη­φο­ρί­ζει μέ σκέρ­τσο τόν δρό­μο του, βρί­σκεις ἐ­πι­τέ­λους τήν ἠ­ρε­μί­α πού ζη­τοῦ­σε μέ­ρες τώ­ρα ἡ ψυ­χή σου, μά ἔ­κα­νες πώς δέν τήν ἄ­κου­γες. Ὥ­ρα γιά πε­ρι­συλ­λο­γή λοι­πόν, ἀ­τε­νί­ζον­τας τό ὑ­πέ­ρο­χο θέ­α­μα πού σου προ­σφέ­ρει τοῦ ἥ­λιου τό φευ­γιό, στῆς ἡ­μέ­ρας τήν χά­ση. Παι­χνί­δια τοῦ φω­τός στά σύν­νε­φα, κά­θε στιγ­μή καί λί­γο δι­α­φο­ρε­τι­κά, κά­θε λε­πτό μο­να­δι­κό. Πραγ­μα­τι­κό ἔρ­γο τέ­χνης. Ἕ­να ἔρ­γο, πού τό­σο γεν­ναι­ό­δω­ρα σέ κα­λεῖ ἡ φύ­ση νά πα­ρα­κο­λου­θή­σεις δω­ρε­άν, ἀ­νώ­τε­ρο ἴ­σως ἀ­πό πολ­λούς πί­να­κες ζω­γρα­φι­κῆς ἤ ται­νί­ες πού κό­στι­σαν ἑ­κα­τον­τά­δες χρή­μα­τα. Ἔρ­γο, πού στό γκρί­ζο τῆς πό­λης, σοῦ δι­α­φεύ­γει, ἔ­τσι ἁ­πλά, κά­θε μέ­ρα. Ὅ­μως αὐ­τό εἶ­ναι ἐ­κεῖ, πι­στό στό ραν­τε­βού του, καί σή­με­ρα τά κα­τά­φε­ρες· ἤ­δη κά­που τα­ξι­δεύ­εις μα­ζί του.

8/2/14

Μετάνοια


   

Η μετάνοια είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πνευματικής ζωής. Η αναγνώρισης της αμαρτωλότητός μας, ο πόνος επειδή πικράναμε τον Θεό, η απόφαση για μια αλλαγή και η καταφυγή στην εξομολόγηση αποτελούν την απαρχή της σωτηρίας μας.
 Ο Τίμιος Πρόδρομος και ο ίδιος ο Κύριος άρχισαν την διδασκαλία τους καλώντας σε μετάνοια. Κανείς δεν μπορεί να σωθεί, αν δεν μετανοήσει. Ενώ μόνο με την μετάνοια ένας μεγάλος ληστής λήστεψε ακόμη και τον παράδεισο.
Είναι λοιπόν δαιμονική πλάνη να παραμελούν οι χριστιανοί την μετάνοια και την εξομολόγηση. Βέβαια δεν αναφερόμαστε στην περίπτωση των πωρωμένων πού ισχυρίζονται ότι δεν έκαναν τίποτε το αμαρτωλό, ή εκείνων πού αυτοσχεδιάζουν τρόπους εξομολογήσεως, επειδή δεν θέλουν να ταπεινωθούν και να σκύψουν στο πετραχήλι του Πνευματικού, όπως ή θεόπνευστη εκκλησιαστική τάξις ορίζει. Αναφερόμαστε κυρίως στην περίπτωση πολλών χριστιανών, πού αρκούνται σε άλλα θρησκευτικά καθήκοντα ή σε μια συμμετοχή στο Ιεραποστολικό έργο ή σε νεφελώδεις συζητήσεις με πνευματικούς Γέροντες, χωρίς καμμιά διάθεση να «φυλάξουν οδούς σκληρός». Έτσι πιστεύουν ότι κατακτούν κορυφές, ενώ πλανώνται σε θανατηφόρα τέλματα αμετανοησίας, αναισθησίας και ναρκισσισμού.
 Η αδιαφορία μας για μια αποφασιστική μετάνοια αποδεικνύεται ολοφάνερα από την ενασχόληση με την ζωή και τα σφάλματα των άλλων.
Είθε τα πολλά παραδείγματα μετανοίας γύρω μας, να μας ανανεώσουν τον ζήλο για μια πραγματική μετάνοια. Είθε να μας βοηθήσουν στο να επισημαίνουμε και να εξομολογούμεθα χωρίς καμμιά επιφύλαξη ή συγκάλυψη ή δικαιολογία όλες τις μυστικές αρρώστιες, τις πληγές και τα πάθη πού λυμαίνονται την ψυχή μας, για την καθαρότητα της οποίας έχυσε το αίμα του ο Κύριος. 




4/2/14

Μετάνοια σημαίνει...




Μετάνοια σημαίνει ανανέωσις του βαπτίσματος. Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με τον Θεόν για νέα ζωή. Μετανοών σημαίνει αγοραστής της ταπεινώσεως. Μετάνοια σημαίνει μόνιμος αποκλεισμός κάθε σωματικής παρηγορίας. Μετάνοια σημαίνει σκέψις αυτοκατακρίσεως, αμεριμνησία για όλα τα άλλα και μέριμνα για την σωτηρία του εαυτού μας. Μετάνοια σημαίνει θυγατέρα της ελπίδος και αποκήρυξις της απελπισίας. Μετανοών σημαίνει κατάδικος απηλλαγμένος από αισχύνη.

Μετάνοια σημαίνει συμφιλίωσις με τον Κύριον, με έργα αρετής αντίθετα προς τα παραπτώματά μας. Μετάνοια σημαίνει καθαρισμός της συνειδήσεως. Μετάνοια σημαίνει θεληματική υπομονή όλων των θλιβερών πραγμάτων. Μετανοών σημαίνει επινοητής τιμωριών του εαυτού του. Μετάνοια σημαίνει υπερβολική ταλαιπωρία της κοιλίας (με νηστεία) και κτύπημα της ψυχής με υπερβολική συναίσθησι.

Αγίου Ιωάννου Σιναΐτη, Κλίμαξ.

3/2/14

Όνειρα



Πώς τις επιθυμίες μου
να κάνω όνειρα,
και όχι στους φόβους μου
τα όνειρα μου να χαρίζω.

Ξεφουρνίζω το σώμα μου
σα ζεστό φρατζολάκι
από τον ύπνο...
βρώση αγάπης να γίνω
και όχι λαιμαργίας.

Ν.Α.