29/8/08

ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ...


Στήν Δαύλεια τῆς Βοιωτίας, στίς κατασκηνώσεις τῆς Ἱ. Μ. Ἰερουσαλήμ, βρεθήκαμε ὕστερα ἀπό παραχώρηση τῆς Μητροπόλεως Θηβῶν, μέ κορίτσια Α, Β, Γ, Γυμνασίου στά πλαίσια τῶν κατασκηνώσεων τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν. Στά 860 μέτρα, στόν ἐπιβλητικό Παρνασσό, προσπαθήσαμε νά ζήσουμε κάποιες μέρες λίγο διαφορετικά ἀπό τήν πόλη.

Συνέχεια στό http://pammtax.blogspot.com/

11/8/08

ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Κοίμησις τῆς Θεοτόκου, παράσταση στόν δυτικό τοῖχο τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ταξιαρχῶν Μοσχάτου.

Ἄν ὁ θά­να­τος τῶν ὁ­σί­ων εἶ­ναι τί­μιος καὶ ἡ μνή­μη δι­κα­ί­ου συ­νο­δε­ύ­ε­ται ἀ­πὸ ἐγ­κώ­μια, πό­σο μᾶλ­λον τὴ μνή­μη τῆς ἁ­γί­ας τῶν ἁ­γί­ων, διὰ τῆς ὁ­πο­ί­ας ἐ­πέρ­χε­ται ὅ­λη ἡ ἁ­γι­ό­της στοὺς ἁ­γί­ους, δη­λα­δὴ τὴ μνή­μη τῆς ἀ­ει­πάρ­θε­νης καὶ Θε­ο­μή­το­ρος, πρέ­πει νὰ τὴν ἐ­πι­τε­λοῦ­με μὲ τὶς με­γα­λύ­τε­ρες εὐ­φη­μί­ες.

Αὐ­τὸ πράτ­του­με ἑ­ορ­τά­ζον­τας τὴν ἐ­πέ­τει­ο τῆς ἁ­γί­ας κοι­μή­σε­ως ἢ με­τα­στά­σε­ώς της, ποὺ ἂν καὶ μὲ αὐ­τὴ εἶ­ναι λί­γο κα­τώ­τε­ρη ἀ­πὸ τοὺς ἀγ­γέ­λους, ὅ­μως ξε­πέ­ρα­σε σὲ ἀ­σύ­γκρι­το βαθ­μὸ καὶ τοὺς ἀγ­γέ­λους καὶ τοὺς ἀρ­χαγ­γέ­λους καὶ ὅ­λες τὶς ὑ­περ­κό­σμι­ες δυ­νά­μεις διὰ τῆς ἐγ­γύ­τη­τός της πρὸς τὸν Θε­ὸ καὶ διὰ τῶν ἀ­πὸ πα­λαι­ὰ γραμ­μέ­νων καὶ πραγ­μα­το­ποι­η­μέ­νων σ' αὐ­τὴ θαυ­μα­σί­ων.

Ὁ θά­να­τός της εἶ­ναι ζω­η­φό­ρος, με­τα­βα­ί­νον­τας σὲ οὐ­ρά­νια καὶ ἀ­θά­να­το ζωή, καὶ ἡ μνή­μη το­ύ­του εἶ­ναι χαρ­μό­συ­νη ἑ­ορ­τὴ καὶ παγ­κό­σμια πα­νή­γυ­ρις, ποὺ ὄ­χι μό­νο ἀ­να­νε­ώ­νει τὴ μνή­μη τῶν θαυ­μα­σί­ων τῆς Θε­ο­μή­το­ρος, ἀλ­λὰ καὶ προ­σθέ­τει τὴ κοι­νὴ καὶ πα­ρά­δο­ξη συ­νά­θροι­ση τῶν ἱ­ε­ρῶν Ἀ­πο­στό­λων ἀ­πὸ κά­θε μέ­ρος τῆς γῆς γιὰ τὴν πα­νί­ε­ρη κη­δε­ί­α της, μὲ θε­ο­λή­πτους ὕ­μνους, μὲ τὶς ἀγ­γε­λι­κὲς ἐ­πι­στα­σί­ες καὶ χο­ρο­στα­σί­ες καὶ λει­τουρ­γί­ες γι αὐ­τήν.

Ἐ­νῶ ὁ ἴ­διος ὁ Κύριος Σα­βα­ὼθ καὶ Υἱ­ὸς αὐ­τῆς τῆς ἀ­ει­πάρ­θε­νης, εἶ­ναι ἀ­ο­ρά­τως πα­ρὼν καὶ ἀ­πο­δί­δει στὴ μη­τέ­ρα τὴν ἐ­ξό­διο τι­μή. Σὲ αὐ­τοῦ τὰ χέ­ρια ἐ­να­πέ­θε­σε καὶ τὸ θε­ο­φό­ρο πνεῦ­μα, διὰ τοῦ ὁ­πο­ί­ου ἔ­πει­τα ἀ­πὸ λί­γο με­τα­θέ­τει καὶ τὸ συ­ζυ­γι­κὸ πρὸς ἐ­κεῖ­νο σῶ­μα σὲ χῶ­ρο ἀ­ε­ί­ζω­ο καὶ οὐ­ρά­νιο.

Δι­ό­τι μό­νο αὐ­τή, εὑ­ρι­σκο­μέ­νη ἀ­νά­με­σα στὸ Θε­ὸ καὶ σ' ὁ­λό­κλη­ρο τὸ ἀν­θρώ­πι­νο γέ­νος, τὸν μὲν Θε­ὸ κα­τέ­στη­σε υἱ­ὸν ἀν­θρώ­που, τοὺς δὲ ἀν­θρώ­πους ἔ­κα­νε υἱ­οὺς Θε­οῦ, οὐ­ρα­νώ­σα­σα τὴ γῆ καὶ θε­ώ­σα­σα τὸ γέ­νος. Καὶ μό­νο αὐ­τὴ ἀ­πὸ ὅ­λες τὶς γυ­ναῖ­κες ἀ­να­δε­ί­χθη­κε μη­τέ­ρα τοῦ Θε­οῦ ἐκ φύ­σε­ως πά­νω ἀ­πὸ κά­θε φύ­ση. Ὑ­πῆρ­ξε βα­σί­λισ­σα κά­θε ἐγ­κο­σμί­ου καὶ ὑ­περ­κο­σμί­ου κτί­σμα­τος.

Τώρα ἔ­χον­τας καὶ τὸν οὐ­ρα­νὸ κα­τάλ­λη­λο κα­τοι­κη­τή­ριο, ὡς ται­ρια­στὸ τῆς βα­σί­λει­ο, στὸν ὁ­ποῖ­ο με­τα­τέ­θη­κε σή­με­ρα ἀ­πὸ τὴ γῆ, στά­θη­κε καὶ στὰ δε­ξιὰ τοῦ παμ­βα­σι­λέ­ως μὲ δι­ά­χρυ­σο ἱ­μα­τι­σμὸ ντυ­μέ­νη καὶ στο­λι­σμέ­νη, ὅ­πως λέ­γει ὁ προ­φή­της (Ψάλμ. 44,11).

Δὲν μπο­ροῦ­σε πραγ­μα­τι­κὰ γῆ καὶ τά­φος καὶ θά­να­τος νὰ κρα­τεῖ ἕ­ως τὸ τέ­λος τὸ ζω­αρ­χι­κὸ καὶ θε­ο­δό­χο σῶ­μα της καὶ ἀ­γα­πη­τὸ ἐν­δι­α­ί­τη­μα οὐ­ρα­νοῦ καὶ τοῦ οὐ­ρα­νοῦ τῶν οὐ­ρα­νῶν.

Ἅγ. Γρη­γό­ριος Πα­λα­μᾶς