30/9/15

Incendies - Μέσα από τις φλόγες (2010)

28/9/15

Οι αγαπημένοι του Θεού


Υπάρχουμε -και o άνθρωπος και ο κόσμος- γιατί πρώτα είμαστε οι αγαπημένοι του Θεού, οι αγαπώντες την επιφά­νεια της ομορφιάς και της δόξας του προσώπου Του, στην κοινωνία της τριαδικής και ωραίας αγάπης. Στο φως αυτής της αγάπης, η θεωρία δια των οφθαλμών της πίστεως γίνεται μέθεξη ερωτική, μια οντολογική τρυφερότητα και ευαισθη­σία, όπου ο Θείος έρωτας αφανίζει το σκότος και το θάνατο, την αγωνία και τις μέριμνες, αλλά και τις τύψεις και τις ενο­χές μας, όταν η αγαπώσα καρδία είναι μεγαλύτερη από τις πράξεις μας και ο αγαπών Θεός μεγαλύτερος από την οδύνη της καρδιάς μας.

Π. Ευδοκίμωφ


24/9/15

Η γνωριμία μας με το Θεό

Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου


Πολύ μας αγαπάει ο Κύριος, αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε Εκείνος κατά το μέγα Του έλεος. Γέρασα και ετοιμάζομαι για το θάνατο και γράφω την αλήθεια από αγάπη για τους ανθρώπους. Το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε ο Κύριος, θέλει να σωθούν όλοι, να γνωρίσουν όλοι το Θεό.
Ήμουνα χειρότερος κι από έναν βρωμερό σκύλο, εξαιτίας των αμαρτιών μου· σαν άρχισα όμως να ζητώ συγχώρηση από το Θεό, Αυτός μου έδωσε όχι μόνο τη συγχώρηση αλλά και το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, εν Πνεύματι Αγίω, γνώρισα το Θεό.
Βλέπεις αγάπη που έχει ο Θεός για μας; Ποιος, αλήθεια, θα μπορούσε να περιγράψει την ευσπλαχνία Του;
Αδελφοί μου, πέφτω στα γόνατα και σας παρακαλώ, πιστεύετε στο Θεό, πιστεύετε πως υπάρχει το Άγιο Πνεύμα, που μαρτυρεί για το Θεό σ’ όλες τις εκκλησίες μας, αλλά και στην ψυχή μου.
Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη. Και η αγάπη αυτή πλημμυρίζει όλες τις ψυχές των ουρανοπολιτών αγίων. Και το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι στη γη, στις ψυχές όσων αγαπούν το Θεό. Εν Πνεύματι Αγίω οι ουρανοί βλέπουν τη γη, ακούνε τις προσευχές μας και τις προσκομίζουν στο Θεό.


14/9/15

Η Σταυρική αγάπη του Θεού


Επάνω στον Σταυρό o Χριστός πάσχει κυρίως γι αυτό: απορρίπτοντάς Τον οι άνθρωποι, απορρίπτουν τον Πατέρα, απορρίπτουν την πρόταση που τους κάνει να είναι υιοί ενός τέτοιου πατρός.
Εκείνη τη στιγμή αγαπώ σημαίνει υποφέρω από το κακό που ο άλλος -μέσα στην τρέλα του- κάνει στον ίδιο του τον εαυτό. Η αγάπη παρά ταύτα προσφέρεται, παρ' όλο που εκείνη τη στιγμή είναι εντελώς αδύναμη μπροστά στην ελευθερία της βούλησης του άλλου. Μέσα στην ίδια την απόρριψη της θείας αγάπης, η αφοσίωση του Θεανθρώπου προς το πλάσμα Του είναι πιο δυνατή και γι' αυτό η αγάπη γίνεται τότε ανέκφραστη χαρά, επειδή Αυτός πού αγαπά μπορεί επιτέλους να δείξει πόσο αγαπά: «Δεν ξέρεις τί κάνεις. Κάνε όμως αυτό πού θέλεις. Όπως και να 'χει είμαι εδώ, σε περιμένω, επειδή σε αγαπώ. Εγώ ο Δημιουργός και ο Κύριός σου. Θα σε περιμένω μέχρι το τέλος των καιρών. Όταν εσύ το θελήσεις, σου προσφέρομαι για πάντα».
Η αγάπη του Πατρός και του Υιού για μας, την οποία μαρτυρεί με τον πιο αποφασιστικό τρόπο ο Εσταυρωμένος Υιός, είναι μια αγάπη χωρίς ίχνος κυριαρχίας ή κτητικότητας. Μόνο μια τέτοια αγάπη μπορεί να αγγίξει την πέτρινη καρδιά του ανθρώπου.

π. Δημήτριος Στανιλοάε


10/9/15

Σε μια αγρυπνία...


...κάπου στην Βοιωτία, επ' ελπίδι Αναστάσεως, προσευχόμενοι υπέρ των αδελφών μας,
 των συμπολιτών μας, της πατρίδας μας, των προσφύγων,  υπέρ καμνόντων, αιχμαλώτων,
υπερ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου...


9/9/15

'Oπως οι νυχτοκόρακες κι οι κουκουβάγιες...

«Ήρθαν έτσι τα πράγματα, ώστε γύρω μας να αφθονούν οι γυμνοί και οι άστεγοι. Είναι πάμπολλοι οι πρόσφυγες που χτυπούνε τις πόρτες μας. Πάμπολλοι είναι και οι ξένοι και οι μετανάστες. Όπου κι αν κοιτάξεις, θα δεις χέρια απλωμένα σε ζητιανιά. Για σπίτι έχουν το ύπαιθρο. Κατάλυμα βρίσκουν στις στοές, τις παρόδους και τα ερημικότερα σημεία της αγοράς. Φωλιάζουν σε τρύπες, όπως οι νυχτοκόρακες κι οι κουκουβάγιες...» 

(Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, Περί φιλοπτωχείας και ευποιΐας λογ. A', P.G. 46...) 



3/9/15

Ποια προσευχή...

...ποιο δάκρυ, ποια ικεσία,  πόσο νοιάξιμο άραγε έχουμε για την τραγωδία που συμβαίνει όχι πλέον παραδίπλα μας, αλλά και μέσα στην χώρα μας; 2.500 χιλιάδες νεκροί στην Μεσόγειο από την αρχή του έτους, εκατοντάδες χιλιάδες οι πρόσφυγες τα δράματα, οι τραγωδίες, πικρός ο ξεριζωμός. 
Πόσο μας συγκλονίζει, πόσο μας συγκινεί, πόσο μας κινητοποιεί, πόσο μας αφυπνίζει, πόσο μας κάνει να ευχαριστούμε για την ειρήνη και την ευημερία που - ακόμα-έχουμε;
Κύριε Ιησού ελέησον ημάς και τον κόσμο σου...